...Απόκρημνα
βράχια, καταγάλανα νερά και χρυσές παραλίες προσφέρονται
στον επισκέπτη για μια σειρά από μοναδικές επιλογές διαδρομών
και περιηγήσεων.
Η Κεφαλονιά είναι τόπος ελκυστικός τόσο για τους περιπατητές
όσο και για τους κολυμβητές και τους λάτρες του ήλιου. Για
τους περιπατητές υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις δάσους και βουνού
για να ανακαλύψουν, για τους κολυμβητές πολλές παραλίες (μερικές
ανήκουν στις ωραιότερες της Μεσογείου). Η Κεφαλονιά είναι
ένα από τα πιο όμορφα μυστικά της Ελλάδας. Για τον λόγο αυτό
άλλωστε ψηφίστηκε πρόσφατα το 10ο ωραιότερο μέρος στον κόσμο
από τη Συνομοσπονδία για την Παγκόσμια Φυσική Ομορφιά. «Η
Κεφαλονιά και οι κάτοικοί της αποκαλύπτονται σιγά-σιγά. Μοιάζουν
σαν μια όμορφη και σοφή γυναίκα που δεν εκθέτει μονομιάς
τα κάλλη της, αλλά σ΄ αφήνει να την ανακαλύψεις λίγο-λίγο»
(Υβ. Μαρκαντωνάτου, ΓΕΩ). Από το παραδοσιακό Φισκάρδο ως
το λιμανάκι του Πόρου και τα συναρπαστικά χωριά στη Λιβαθώ
που αιχμαλώτισαν τον Λόρδο Βύρωνα με την ομορφιά τους για
τέσσερις μήνες, η Κεφαλονιά αποκαλύπτει στον επισκέπτη έναν μικρό παράδεισο
σε κάθε στροφή.
Στην Κεφαλονιά τίποτα δεν είναι στατικό. Το τοπίο εναλλάσσεται συνέχεια
σε μια ασυνήθιστη ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων. Εκπληκτικές διαδρομές
στο νησί σας δίνουν την ευκαιρία να θαυμάσετε την εξαίσια άγρια ομορφιά
του τοπίου, τους παραδοσιακούς οικισμούς και τα παράξενα της φύσης. Ιδανικός
τόπος και για ιστιοπλοΐα. Οι πολυσχιδείς ακτές της δημιουργούν αναρίθμητες
παραλίες, κολπίσκους και φυσικά λιμανάκια, που δημιουργούν μια αντίθεση
μοναδική με το βουνίσιο τοπίο, τους εκπληκτικούς γκρεμούς και τις γεμάτες
μυστήριο θαλασσινές σπηλιές. Το νησί έχει δεκάδες γραφικά χωριά και μικρές
πόλεις, όλα με τη δική τους αρχιτεκτονική και παράδοση, τα οποία περιβάλλονται
από υπέροχη φύση. Η Κεφαλονιά έχει κάτι για τον καθένα, μπορεί να εκπληρώσει
κάθε γούστο. Αφεθείτε στην αγκαλιά της για αξέχαστες διακοπές!
Η ιστορία της Κεφαλονιάς
Η ιστορία της Κεφαλονιάς είναι μεγάλη και ενδιαφέρουσα. Πιθανόν το όνομά
της να προήλθε από τον Κέφαλο, μυθικό ήρωα της Αττικής που πολέμησε στο
νησί γύρω στον 5ο π.Χ. αι. Η ανθρώπινη παρουσία στην Κεφαλονιά χρονολογείται
από την παλαιολιθική περίοδο. Στη μυκηναϊκή περίοδο η Κεφαλονιά γνώρισε
μεγάλη ακμή και είχε επικοινωνία με τη γειτονική Ιθάκη, τη Λευκάδα και με
τις απομακρυσμένες Κυκλάδες. Αυτή η επικοινωνία διακόπηκε απότομα τον 15ο
π.Χ. αι., ίσως εξαιτίας μιας μεγάλης καταστροφής που προκλήθηκε από την
έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Αποκαταστάθηκε δυο αιώνες αργότερα,
όταν το νησί άρχισε να ακμάζει ξανά. Από τον 11ο π.Χ. αι. μέχρι το τέλος
του 7ου π.Χ. αι., υπάρχουν λίγα στοιχεία για την ιστορία της. Στον επόμενο
αιώνα η Κεφαλονιά έγινε το κέντρο των εμπορικών μεταφορών στο Ιόνιο. Ο 5ος
αι. χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη των τεσσάρων σημαντικών αντιμαχόμενων
βασιλείων του νησιού: Κράνη, Πάλη, Πρώννοι και Σάμη. Ήταν αυτόνομα, με το
δικό τους νόμισμα το καθένα. Ενώνονταν για να αντιμετωπίσουν τους κοινούς
εχθρούς (όπως οι Πέρσες), διχάστηκαν στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου.
Το 187 π.Χ. η Κεφαλονιά κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και το 395 μ.Χ. έγινε
μέρος του Βυζαντίου. Το 1483 καταστράφηκε από τους Τούρκους και το 1500
κατακτήθηκε από τους Ενετούς που την κυριάρχησαν μέχρι το 1797, οπότε κατακτήθηκε
από τους Γάλλους με τον Ναπολέοντα. Τη γαλλική κυριαρχία διαδέχτηκαν μια
σύντομη ρωσική και στη συνέχεια η τουρκική, που διατηρήθηκε μέχρι το 1809
οπότε κατέλαβαν το νησί οι Βρετανοί. Η βρετανική κυριαρχία καταλύθηκε το
1864, όταν η Κεφαλονιά ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Ο μεγάλος σεισμός του 1953 σχεδόν ισοπέδωσε το νησί, αφήνοντας όρθια μόνο
μερικά σημεία στη βόρεια πλευρά. Ολόκληρες πόλεις και χωριά εξαφανίστηκαν,
600 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, χιλιάδες τραυματίστηκαν. Το νησί ξαναχτίστηκε
σε ποσοστό 70%. Την εποχή εκείνη, πολλοί απεγνωσμένοι Κεφαλονίτες εγκατέλειψαν
τον τόπο τους για να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό.
Αργοστόλι, η πρωτεύουσα
Πρωτεύουσα και κύριο λιμάνι του νησιού από το 1757. Ανοικοδομήθηκε μετά
τον καταστροφικό σεισμό του 1953. Βρίσκεται στην νοτιοδυτική ακτή του νησιού
στην αρχαία περιοχή της Κράνης, η οποία αποτελούσε ένα από τα πιο ισχυρά
βασίλεια της Κεφαλονιάς. Το 1797 το Αργοστόλι από τα χέρια των Ενετών πέρασε
στα χέρια των Γάλλων. Τότε, στην ιστορική πλατεία Ελευθερίας, οι κάτοικοι
του νησιού έκαψαν το «Libro d'oro», τη βίβλο των ευγενών, καταργώντας έτσι
τις ταξικές διαφορές. Ακριβώς πάνω στον όρμο της περιοχής και δίπλα από
την λιμνοθάλασσα βρίσκεται μία από τις πιο σπάνιες λιθόκτιστες γέφυρες σε
όλη την Ευρώπη. Χτίστηκε κατά την περίοδο της βρετανικής κυριαρχίας στο
νησί, γύρω στο 1813. Αποτελείται από πολλά πέτρινα τόξα τα οποία βρίσκονται
κατά μήκος της γέφυρας σε απόσταση 4 μ. μεταξύ τους και ενώνει την πόλη
του Αργοστολίου με την απέναντι ακτή. Στην πόλη βρίσκονται το Αρχαιολογικό
μουσείο με λαμπρά δείγματα μυκηναϊκής και υστερομυκηναϊκής περιόδου, το
Λαογραφικό και Ιστορικό μουσείο με ιστορικές φωτογραφίες, πανάκριβα παραδοσιακά
ενδύματα, σπάνια έργα χαρακτικής, αργυρόγλυπτα, εικόνες, τέμπλα και σπάνια
έγγραφα και ιστορικά ντοκουμέντα. Πιο πάνω βρίσκεται η Κοργιαλένειος βιβλιοθήκη
που ιδρύθηκε το 1924. Αποτελείται από 53.000 βιβλία και στεγάζει το Ιστορικό
Αρχείο με μοναδικά χειρόγραφα της περιόδου (1535-1900). Κοντά στο κέντρο
της πόλης βρίσκεται το θέατρο «Κέφαλος», το οποίο αποτελεί κέντρο καλλιτεχνικών
και πνευματικών αναζητήσεων.
Το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου
Το Βυζαντινό κάστρο της Κεφαλονιάς που έχει υποστεί μεταγενέστερες επεμβάσεις,
κυρίως από τους Ενετούς τον 16ο αιώνα. Σώζονται εκκλησίες και κτίσματα στο
εσωτερικό του, καθώς και στο προάστιο (borgo), ανατολικά της εισόδου. Στο
borgo του κάστρου υπάρχει ο Ιερός Ναός Ευαγγελίστριας, μητροπολιτικός ναός,
χαρακτηριστικό δείγμα επτανησιακού μπαρόκ. Στο εσωτερικό του φυλάσσονται
αξιόλογες μεταβυζαντινές εικόνες από τους ερειπωμένους ναούς του κάστρου.
Στα νότια του κάστρου βρίσκεται η ιστορική Μονή του Αγίου Ανδρέα Μηλαπιδιάς.
Στο παλαιό Καθολικό της Μονής λειτουργεί εκκλησιαστικό μουσείο με αξιόλογες
μεταβυζαντινές εικόνες. Δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί ανασκαφικές έρευνες
στο κάστρο. Ωστόσο κάθε χρόνο γίνονται καθαρισμοί και σποραδικές στερεώσεις
των τειχών, ενώ έχει γίνει υποστύλωση της κεντρικής πύλης.
Ο Αίνος, το σύμβολο του νησιού
Ο επιβλητικός Αίνος, βουνό που υπάρχει από την αρχαιότητα, στέκεται πάνω
από το Ιόνιο, προσφέροντας μια πανοραμική θέα στην Κεφαλονιά και τα γύρω
νησιά. Η ψηλότερη κορυφή του είναι ο Μεγάλος Σωρός (1628 μ.). Σήμερα είναι
Εθνικός Δρυμός. Από τον κεντρικό δρόμο, ο δρόμος δεξιά οδηγεί στον Αίνο
ή κατά τους Βενετούς «Monte Nero» (=Μαυροβούνι), επειδή, όταν πλησίαζαν
τα πλοία, είχαν την εντύπωση πως πλησίαζαν έναν πέτρινο σκοτεινό όγκο. Το
μοναδικό του τοπίο είναι κατάφυτο από έλατα της κεφαλονίτικης ποικιλίας
«Abies Cefalonica» και ανθισμένο με λουλούδια και αρωματικά φυτά, προσφέρoντας
στον επισκέπτη ψυχική ηρεμία. Στην περιοχή αυτή υπήρχε και το περίφημο αρχαίο
ιερό του Αίνειου Δία, ενώ ζει και μία ειδική φυλή άγριων αλόγων που βόσκουν
κατά αγέλες και φημίζονταν στην αρχαιότητα για τη δύναμη και την αντοχή
τους. Ο Αίνος αποτελεί για τους Κεφαλονίτες σύμβολο του νησιού, εκπροσωπώντας
το τίμιο και φιλελεύθερο πνεύμα τους.
Δρογκαράτη - Μελισσάνη - Καταβόθρες
Σε κανένα άλλο νησί δεν μπορεί κανείς να συναντήσει τόσα φυσικά
φαινόμενα όσα στην Κεφαλονιά - από τα σπήλαια της Δρογκαράτης και της Μελισσάνης
ως τις Καταβόθρες. Κάποτε μια ομάδα γεωλόγων προσπάθησε να ερμηνεύσει το
φαινόμενο της εξαφάνισης των νερών στις Καταβόθρες που βρίσκονται κοντά
στο Αργοστόλι. Βρήκαν ότι καταλήγουν στη Μελισσάνη, στην άλλη πλευρά του
νησιού. Στη Δραγκαράτη η ατμόσφαιρα είναι μαγευτική όταν το φως του ήλιου
εισχωρεί από τον θόλο και αντανακλάει πάνω στους σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Είναι το μοναδικό στον κόσμο σπήλαιο συναυλιών με θαυμάσια ακουστική και
διαθέτει τη μεγαλύτερη αίθουσα. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται το υπόγειο λιμνοσπήλαιο
Μελισσάνη, χώρος λατρείας του θεού Πάνα στην αρχαιότητα, φωλιά των Νυμφών
και των Μαινάδων. Έχει νερά σε όλους τους τόνους του γαλάζιου και σταλακτίτες
που κρέμονται από ψηλά. Η βόλτα με τη βαρκούλα είναι μαγευτική.
Η Σάμη
Το κύριο λιμάνι του νησιού, που το 2000 διαμορφώθηκε ειδικά για
να γυριστεί εκεί η ταινία Το μαντολίνο το λοχαγού Κορέλι με τον Νίκολας
Κέιτζ και την Πενέλοπε Κρουζ. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο και
περιγράφει μια πραγματική ιστορία που συνέβη στη Κεφαλονιά στον Β΄ Παγκόσμιο
Πόλεμο. Ο κόλπος της Σάμης, στη νικηφόρο ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571
ονομάζονταν «Valle d'Alessandria». Μοναδικό αξιοθέατο βόρεια της Σάμης,
η αρχαία ομώνυμη πόλη, την οποία αναφέρει ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», με την
ακρόπολη «Kυάτις» και το τμήμα των τειχών της ελληνιστικής περιόδου να διασώζονται
στην περιοχή των Αγίων Φανέντων.
Η φημισμένη παραλία του Μύρτου
Μια από τις ωραιότερες και εντυπωσιακότερες παραλίες της Ελλάδας. Και
όχι μόνο. Πρόσφατα ψηφίστηκε από τους κολυμβητές ως μία από τις ωραιότερες στον
κόσμο. Πράγματι, σου παίρνει την αναπνοή η ομορφιά της με τα καταγάλανα
πεντακάθαρα νερά και την κάτασπρη αμμουδιά της.
Η γραφική Άσος
Η χερσόνησος με τους δύο μικρούς όρμους, το βενετσιάνικο κάστρο και το μικρό
γραφικό χωριουδάκι στην παραλία. Ειδυλλιακός τόπος ηρεμίας και ξεκούρασης
τόσο των ντόπιων όσο και των επισκεπτών. Ιδανικό για εκδρομή το κάστρο του
16ου αι., τα τείχη του οποίου χτίστηκαν για να προφυλάσσουν την περιοχή
από επιδρομές των πειρατών.
Φισκάρδο, το «Μόντε Κάρλο» του Ιονίου
Το στολίδι του νησιού, μια και έχει απομείνει ως ένα μικρό δείγμα
της αρχοντιάς και της κουλτούρας ολόκληρου του νησιού, που καταστράφηκε
από το μεγάλο σεισμό του 1953. Σήμερα αποτελεί σημείο συνάντησης επωνύμων
απ' όλο τον κόσμο που αράζουν με τα σκάφη τους στη φυσικά προστατευμένη
μαρίνα του. Ζωντανό και πολύβουο νύχτα και μέρα, αποτελεί «must» για κάθε
επισκέπτη.
Η χερσόνησος της Παλικής
Το Ληξούρι
Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού, πρωτεύουσα της Παλικής χερσονήσου
και τωρινό τουριστικό κέντρο. Διαιρείται από έναν χείμαρρο τον οποίο οι
κάτοικοι του Αργοστολίου αστειευόμενοι αποκαλούσαν «Σηκουάνα» και το Ληξούρι
«πίκολο Παρίσι». Οι Ληξουριώτες είναι άνθρωποι με χιούμορ, δημιουργικότητα,
μουσική παράδοση. Στην πόλη υπάρχει η δημόσια Ιακωβάτεια βιβλιοθήκη, η οποία
στεγάζεται σε παραδοσιακό κτίσμα των Ιακωβάτων: Διώροφο νεοκλασικό κτίριο
με αξιόλογο περιβάλλοντα χώρο. Το κτίριο κατασκευάσθηκε το 1866 για κατοικία
της οικογένειας Τυπάλδων-Ιακωβάτων. Αναστηλώθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού
το 1982-1984. Περιλαμβάνει 7.000 βιβλία, συλλογή εικόνων βυζαντινής και
μεταβυζαντινής περιόδου και χειρόγραφα ευαγγέλια του 10ου και του 15ου αι.
Στον περιβάλλοντα χώρο του φιλοξενεί υπαίθριες εκδηλώσεις και παραστάσεις.
Σε απόσταση 2 χλμ. βόρεια βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Κεχριώνος,
νότια η Δρακοσπηλιά, 2 χλμ. στην περιοχή Ριτσάτα το σπίτι του Ανδρέα Λασκαράτου
και 12 χλμ. βορειοδυτικά η Κοντογενάδα με τάφους των μυκηναϊκών χρόνων και
εκκλησάκια με αξιόλογες εικόνες της μεταβυζαντινής περιόδου.
Το Βραχυνάρι
Στη συνέχεια του δρόμου, μετά την Κουνόπετρα, συναντάμε την παραλία Βραχυνάρι
(ή Ακρωτήρι), μια μοναδική παραλία στη δυτική πλευρά του νησιού με άμμο,
ζαφειρένια νερά και εντυπωσιακό ηλιοβασίλεμα. Για τους λάτρεις της φύσης
και για τους ρομαντικούς. Βρίσκεται στο πιο παρθένο, το πιο αναξιοποίητο
τουριστικά κομμάτι του νησιού και προσφέρεται για κολύμπι στα πεντακάθαρα
νερά της, για ήπια θαλάσσια σπορ, αλλά και για ψάρεμα και εξερεύνηση του
πανέμορφου βυθού της. Περικλείεται από μικρούς βράχους που τη χωρίζουν από
τη διπλανή παραλία από τη μια πλευρά, ενώ από την άλλη καταλήγει σε μια
φυσική μύτη που απλώνεται ως φυσικό σύνορο και συναντά τη γραμμή του ορίζοντα.
Εκεί ακριβώς, η παραλία καταλήγει σε πετρώδη κοιλώματα που δημιουργούν μικρά
φυσικά δοχεία όπου μαζεύεται το θαλασσινό νερό. «Λίμπες» τα ονομάζουν οι
ντόπιοι. Γεμίζουν με θαλασσινό νερό από τις χειμωνιάτικες φουρτούνες και
στεγνώνουν με τον ανοιξιάτικο ήλιο αποκαλύποντας το θαλασσινό αλάτι (αφράλα).
Δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο για μια φρέσκια σαλάτα ή μια παραδοσιακή κεφαλονίτικη
«ριγανάδα»: ξερό ψωμί, λάδι, ντομάτα, ρίγανη, αφράλα και φέτα. Εδώ βρίσκεται
και η ταβέρνα Remetzo με το σπιτικό φαγητό της κυρά Κατερίνας. Ελληνικές
συνταγές και τοπικές σπεσιαλιτέ, από αγνά υλικά του περιβολιού της, μαγειρεμένα
με παρθένο ελαιόλαδο δικής της παραγωγής. Δοκιμάστε οπωσδήποτε τα φρεσκότατα
ψάρια της, που ψαρεύονται της καθημερινά με το καΐκι της. Μη χάσετε την
ξακουστή της κρεατόπιτα, είναι η καλύτερη του νησιού. Τοπικό κρασί Μοσχάτο
από το αμπέλι της συνοδεύει ιδανικά την κουζίνα της.
Στην παραλία Βραχυνάρι υπάρχουν επίσης ξαπλώστρες και ομπρέλες για εκείνους
που θέλουν να απολαύσουν την ημέρα τους στη θάλασσα. Στην παραλία λειτουργεί
και καντίνα, διακριτικά ενταγμένη στο τοπίο, που προσφέρει δροσερά αναψυκτικά,
φυσικούς χυμούς φρούτων, τοστ και παγωτά για τα παιδιά, αλλά και παγωμένες
μπύρες, διαλεχτό ούζο, πολύχρωμα κοκτέιλ, και γευστικές ποικιλίες από ντόπιους
μεζέδες. Εκτός όμως απ' αυτά, προσφέρει μια θέση στην απολαυστική σκιά κάτω
απ' τον καυτό ήλιο της παραλίας. Και κάτι ακόμη: καθώς η Κεφαλονιά φημίζεται
για τις γλυκές, χωρίς κρύο και αέρα νύχτες της, η καντίνα διατίθεται, μετά
από συνεννόηση, για prive beach-parties, με φεγγάρι, μουσική, ποτά, φωτιές,
νυχτερινά μπάνια και ό,τι άλλο ονειρευτείτε. Εδώ ξεχνά κανείς το χρόνο και
τον τόπο. Γίνεται ένα με το υπέροχο ηλιοβασίλεμα που αντανακλά στα νερά
όλα τα χρώματα της ίριδας.
Ο Γέρο-Γόμπος και τα Κηπούρια
Έξω από το χωριό Χαβριάτα βρίσκεται ο φάρος του Γέρο-Γόμπου σε ένα τοπίο
που θυμίζει άγρια δύση, με ύψος 16 μ. και φωτοβολία που αγγίζει τα 20 μίλια.
Μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω και με παρέκκλιση προς τα αριστερά συναντάμε
το μοναστήρι της Παναγιάς «Κηπούρια» του 18ου αι. με εικόνες μεταβυζαντινής
περιόδου και ιταλοκρητικής τεχνοτροπίας. Βρίσκεται χτισμένο σ' ένα συναρπαστικό
τοπίο πάνω σε έναν απόκρημνο γκρεμό που καταλήγει στην καταγάλανη θάλασσα.
Με παρέκκλιση αριστερά από τον κεντρικό δρόμο βρίσκεται το χωριό Χαβδάτα,
το μεγαλύτερο της Παλικής χερσονήσου.
